Język mongolski

Język mongolski

Surowa Mongolia kojarzy się przede wszystkim ze śniegiem i jurtami koczowników. Niektórzy mogą uważać, że w tak dzikim terenie w znaczeniu językowym mówić można jedynie o surowych dialektach.

Jednak język mongolski wywodzi się z mongolskiej rodziny języków ałtajskich charakterystycznej dla ludów północy. Językiem urzędowym jest jedynie w samej Mongolii, ale spotkać można go także na przyległych terenach Rosji oraz Chińskiej Republiki Ludowej.

Wyróżnić można także wiele dialektów wywodzących się bezpośrednio z języka mongolskiego – są to narzecza: czacharski, uracki, chorczyn-tumucki, ordorski, udżumczyński i chorczyński. Jeżeli zaliczymy je bezpośrednio do spuścizny języka mongolskiego to okaże się, że tym egzotycznym językiem porozumiewa się na świecie około siedmiu milionów ludzi.

Jak na rozległe ałtajskie stepy jest to wynik wręcz zaskakujący. Jest to język bardzo specyficzny – zaliczający się do grupy języków aglutacyjnych i charakteryzujących się harmonią wokaliczną.

Warto wspomnieć, że na terenie Europy pierwszym badaczem języka mongolskiego był nasz rodak – Józef Kowalewski, który był późniejszym założycielem katedry mongolistyki. Z początku do zapisu tego języka używano pisma ujgurskiego – alfabetu wywodzącego się z liter fenickich, aramejskich i syryjskich.

Przed wybuchem II wojny światowej próbowano dopasować do niego także alfabet łaciński, ale ostatecznie korzysta się ze zmodyfikowanej cyrylicy opartej na współczesnym piśmie buriackim. Tradycyjne pismo mongolskie jednak nie zniknęło i nadal nauczane jest w szkołach.

.