Język holenderski

Język holenderski

Język używany w Holandii ówcześnie nie jest stricte językiem holenderskim. Nazwa ta używana jest zwyczajowo, ale w praktyce do czynienia mamy z językiem niderlandzkim.

Jest to język indoeuropejski z grupy języków germańskich – dolnoniemieckich. Aktualnie językiem niderlandzkim posługuje się na świecie około trzydziestu milionów ludzi.

Oficjalnie język niderlandzki wywodzi się z połączenia języka holenderskiego i flamandzkiego używanego w Belgii. Językiem urzędowym stał się właśnie w Belgii oraz Holandii.

Takie połączenie dwóch narzeczy w jeden oficjalny język spowodowane było ogromnymi podobieństwami tych dwóch dialektów. A zatem do lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku funkcjonowała jeszcze nazwa „język holenderski”, ale od czasu powstania tak zwanej „unii językowej” używamy już określenia „język niderlandzki”.

Warto zaznaczyć, że nawet mimo takiego ujednolicenia występują pewne różnice wyraźnie zauważalne w zależności od tego, czy znajdujemy się na terenie Belgii czy też Holandii. Ciekawostką może być to, że specyficzny dialekt powstały na bazie języka niderlandzkiego używany jest także w Republice Południowej Afryki, gdzie przybył wraz z europejskimi imigrantami.

Mimo germańskiego pochodzenia języka niderlandzkiego, widać w nim także sporo podobieństw do języka angielskiego i duńskiego. Alfabet i sposób zapisu oparty jest na alfabecie łacińskim i składa się z dwudziestu sześciu znaków.

Historycznie język niderlandzki wyodrębnił się i usystematyzował około roku 700 naszej ery – jednak pierwszy znany tekst pisany w tym języku datuje się na XII wiek..